Onlangs had ik een akkefietje met onze doktersassistente. Het betrof niet eens mezelf, maar het ging wel over iemand die mij heel dierbaar is. Het akkefietje mondde uit in een fikse woordenwisseling, midden in het zorgcentrum waar de praktijk gevestigd is. It was ugly. Dit was zo niet a la me. Ik schaam me nog steeds zo erg voor mijn gedrag, dat ik tot op de dag van vandaag een ‘intiem bevolkingsonderzoek’ voor me uitschuif. Ik wil deze assistente nog even niet onder ogen komen. 

Nee, het was niet mijn meest glamoureuze actie ooit 🤦🏼‍♀️

Maar ze bestempelde mij als leugenaar. En daar kan ik heel kwaad om worden. Want als er íets belangrijk is voor mij, dan is het wel eerlijkheid. In alles wat ik doe. 

 Eerlijk zijn is niet altijd makkelijk. Ik worstel er regelmatig mee, vind het soms ronduit moeilijk. Want je kunt anderen met je eerlijkheid kwetsen, pijn doen, verdriet bezorgen. Maar niet eerlijk zijn, levert uiteindelijk helemaal niets op. Dus hoeveel buikpijn ik er ook van krijg, ik zal altijd de voor de waarheid kiezen.

En in dit geval: ik bleek wel degelijk gelijk te hebben en er kwam excuses 🤗